زبان انگلیسی  : اصول یادگیری تدریس ترجمه

Adamo

The Snow Is Falling


The snow is falling.
You are not coming tonight.
The snow is falling.
Everything is cold and white.

Dark and cold despair
Fell heavy on my heart,
No birds are in the air,
Singing is forgotten art.

"She is not coming tonight..."
My despair sounds right.
In that virgin snow
No footprints will show.

The snow is falling.
You are not coming tonight.
The snow is falling.
The World is silent and white.

Sorrow fell, like snow,
Inside my empty soul.
And, now I know,
Sadness is a snowfall.

"She is not coming tonight..."
My despair sounds right.
In that virgin snow
No footprints will show.

برف مي بارد

برف مي بارد
تو امشب باز نخواهي گشت
برف مي بارد
و قلب من سياهپوش است
اين همراه ابريشمين
با اشكهاي سپيد
پرنده بر شاخه درخت
افسون مي گريد

تو امشب بازنخواهي گشت
نااميدي ام به سوي من فرياد مي زند
اما برف مي بارد
با چرخشي آرام

برف مي بارد
تو امشب بازنخواهي گشت
برف مي بارد
همه چيز سپيد از نااميدي ست
اطميناني غمناك
سرما وفقدان
اين سكوت نفريني
تنهايي سپيد

تو امشب باز نخواهي گشت
نااميدي ام به سوي من فرياد مي زند
اما برف مي بارد
با چرخشي آرام

..................................

THE WINTER ARRIVES…


Seasonalpoems


No

No sun - no moon!
No morn - no noon -
No dawn - no dusk - no proper time of day -
No sky - no earthly view -
No distance looking blue -
No road - no street - no "t'other side the way" -
No end to any Row -
No indications where the Crescents go -
No top to any steeple -
No recognitions of familiar people -
No courtesies for showing 'em -
No knowing 'em! -
No travelling at all - no locomotion,
No inkling of the way - no notion -
"No go" - by land or ocean -
No mail - no post -
No news from any foreign coast -
No Park - no Ring - no afternoon gentility -
No company - no nobility -
No warmth, no cheerfulness, no healthful ease,
No comfortable feel in any member -
No shade, no shine, no butterflies, no bees,
No fruits, no flowers, no leaves, no birds -
November!

Thomas Hood

================================

Do not leave me
We must forget
All can be forgotten
Which already escapes
Forget the time
Of misunderstandings
And time lost
Seeking to know how
Forget those hours
That killed sometimes
With blows of "why"
The heart of bliss
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me

I will offer you
Pearls of rain
Coming from a country
Where it does not rain
I will plow the earth
Until after I die
To blanket your body
With gold and light
I will create a realm
Where love shall be king
Where love shall be law
Where you shall be queen
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me

Do not leave me
For you, I will invent
Nonsensical words
That you will understand
I will speak to you
Of those lovers
Who saw twice
Their hearts set ablaze
To you I will recount
The story of that king
Deceased of not having
Been able to meet you
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me

It was often seen
That fire would be reborn
Of the ancient volcano
Which was thought too old
There are, there seems
Burnt lands
Yielding more wheat
Than the best April
And when the evening comes
So that a sky might flame
The red and the black
Do they not wed
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me

Do not leave me
I shall no longer cry
I shall no longer speak
I will but hide here
Watching you
Dance and smile
Listening to you
Sing and laugh
Allow me to become
The shadow of your shadow
The shadow of your hand
The shadow of your dog, but
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me
Do not leave me

ترک‌ام مکن


ترک‌ام مکن
بايد فراموش کرد
هرچه را فراموشی پذيرد
هرچه را که گذشته است.
بايد فراموش کرد روزگار بدفهمی‌ها را
و عمری را که تباه کرديم
برای اين‌که يادبگيريم
که چگونه اين لحظه‌ها را فراموش کنيم
لحظه‌هايی که با ضربه‌ی «چرا»ها
گاه، قلب خوش‌بختی را آماج می‌گيرند.
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن


ارمغان‌ات می‌کنم
مرواريدهای بارانی را
که از سرزمينی می‌آيند
که باران در آن نمی‌بارد.
تا لحظه‌ی مرگ‌
زمين را حفر می‌کنم
تا تن‌ات را بپوشانم
از زر و روشنی.
قلمرويی خواهم ساخت
که عشق در آن شاه باشد
قانون باشد
و تو ملکه‌ باشی.
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن




ترک‌ام مکن
برايت کلماتی سودازده می‌سازم
که بفهمی چه می‌گويم
با تو حرف می‌زنم
با اين واژه‌های شيفته
که دوبار دل‌‌شان را ديده‌اند
که آتش گرفته است.
برای تو حکايت خواهم کرد
قصه‌ی اين پادشاه را
که مُرد، از بس نتوانست تو را ببيند.
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن


چه بس بسيار ديده‌ايم
آتشی را که از آتش‌فشانی کهن
بيرون می‌پاشد
و حس کرده‌ايم چقدر پير شده‌ايم.
زمين‌ها، سوخته و افروخته
پديدار می‌شوند
که مثل بهترين ماه آوريل

بيشترين گندم را آورده‌اند.
و وقتی شب فرامی‌رسد
سياه از سرخ
کناره می‌گيرد
تا آسمان شعله کشد.
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن


ترک‌ام مکن
ديگر گريه نمی‌کنم
ديگر حرف نمی‌زنم
خود را اين‌جا پنهان می‌کنم
که تو را ببينم
می‌رقصی و لبخند می‌زنی
که تو را بشنوم
آواز می‌خوانی و از پس آن می‌خندی
بگذار سايه‌ی سايه‌ی تو شوم
سايه‌ی دست‌ِ تو
سايه‌ی سگِ تو
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن
ترک‌ام مکن